Βιβλιογραφία - Συγγραφικά Έργα

Παραδοσιακό βιολί

Ο κάθε ένας μαθητής με τον τρόπο του, όπως διαφορετικά μιλάμε, όπως τα
  δακτυλικά μας αποτυπώματα, όπως το διαφορετικό εργοστάσιο σώμα μας.

Η μουσική δεν είναι μία, είναι όσες οι γλώσσες του κόσμου, είναι όσες οι φωνές των ζώων, των φυτών και των πουλιών στο δάσος....

Η δημιουργία και έκδοση της τρίτομης αυτής συλλογής - παραδοσιακό βιολί - προέρχεται από εκείνη την αίσθηση της ανάγκης να τα πούμε διαφορετικά, όπως διαφορετικά μιλάμε τη γλώσσα μας. Με αίσθημα χρέους απέναντι στην εξέλιξη της ελληνικής μουσικής σκέψης, η συλλογή αυτή αποτελεί και μια μορφή αντίστασης, στην εισαγόμενη πνευματική μουσική τροφή.

Για το παραδοσιακό βιολί, φτάνει να δούμε μια ταστιέρα ενός ταμπουρά, για το κλασικό βιολί, μια ταστιέρα ενός πιάνου. 

Για το παραδοσιακό βιολί, να επενδύσουμε τις τεχνικές κατάρτισης και έκφρασης του βιολιού, πάνω στον τρόπο που τραγουδάει ο λαιμός, του ελεύθερου τραγουδιστικού ύφους, για το κλασικό, να επενδύσουμε τις τεχνικές κατάρτισης, σύμφωνα με το κλαβιέ του πιάνου.

Για το παραδοσιακό βιολί, φτάνει να δούμε έναν άνθρωπο να βαδίζει με φυσική κίνηση, για το κλασικό βιολί, να δούμε ένα άνθρωπο να προχωράει σαν ρομπότ.

Σήμερα πολλοί βιολιστές, κάνουν ένα συνδυασμό και των δύο.

Στην τρίτομη αυτή συλλογή:

α) τα επιμέρους μικροδιαστήματα.

β) οι φόρμες των ταξιμιών πάνω στους ήχους.

γ) η διαφορετική αντίληψη των κλιμάκων, μέσα από τα 4χορδα, 5χορδα...
δ) η κατεύθυνση της μελέτης πάνω στις παραλλαγές,

καθότι η μουσική μας είναι παραλλαγές, είναι επιμέρους εργαλεία, που βοηθούν και καλύπτουν ανάγκες διαφορετικών προσεγγίσεων και τρόπων. 

Ποντάρουμε πάντα στην κατάκτηση της ελεύθερης ερμηνείας, στο ελεύθερο παίξιμο, που κάνει τη φαντασία και τη σκέψη να ξεφυλλίζει. Το ελεύθερο παίξιμο διανθίζει τη φαντασία, τρέχει τη σκέψη σε νέους συνδυασμούς μουσικών φράσεων, δίνοντας άλλο ενδιαφέρον κάθε φορά στην μελωδία μας.

Ο Σωκράτης έλεγε «δεν μπορώ να σε μάθω τίποτα, μπορώ να σε κάνω να σκέφτεσαι».

Απώτερος σκοπός είναι, ο νέος βιολιστής να παίξει το δικό του βιολί, να φτιάξει τη δική του φρασεολογία, να διαμορφώσει το δικό του ύφος. 

Τέλος, ο τρόπος ερμηνείας του παραδοσιακού βιολιού, έχει να κάνει με την αλήθεια και την ελευθερία. Το αυθεντικό είναι ένα. Όσον αφορά το κυνηγητό του αυθεντικού, θα το αποδώσει καλύτερα κανείς, όταν συνδεθεί στη ρίζα από την οποία προέρχεται. 

Γεώργιος Κ. Βασιλάκης